давіты

гэта

дзеепрыметнік
залежны стан
прошлы час
закончанае трыванне

праскланяць слова давіты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. даві́тая м. даві́ты н. даві́тае мн. даві́тыя
Родны каго? чаго?	ж. даві́тай, даві́тае м. даві́тага н. даві́тага мн. даві́тых
Давальны каму? чаму?	ж. даві́тай м. даві́таму н. даві́таму мн. даві́тым
Вінавальны каго? што?	ж. даві́тую м. даві́ты (неадуш.), даві́тага (адуш.) н. даві́тае мн. даві́тыя (неадуш.), даві́тых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. даві́тай, даві́таю м. даві́тым н. даві́тым мн. даві́тымі
Месны у кім? у чым?	ж. даві́тай м. даві́тым н. даві́тым мн. даві́тых
Кароткая форма	даві́та

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепш у дзеўках сядзець, чым замужам марнець.

(фемінізм зарадзіўся на Беларусі)

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

davity — беларуская лацінка

Слова давіты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: