Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

давіцца¹, даўецца; закончанае трыванне
  Кончыць віцца, звіцца.
давіцца², даўлюся, давішся, давіцца; незакончанае трыванне
  1. Задыхацца ад чаго-н., што засела ў горле. Сабака дабіўся кветкай. ▪ Антось вылупіў вочы і моўчкі давіўся гарачай заціркай. ← Змітрок Бядуля. // Задыхацца ад прыступу кашлю, смеху і пад. А навокал хлопцы давяцца ад смеху. ← Алесь Бачыла. // пераноснае значэнне Харчавацца чым-н., што прыелася, абрыдла. — Ледзьве не чатыры гады давіўся .. [пашай] у акопах, каб яна спрахла. ← газета «Літаратура і мастацтва».
  2. залежны стан да давіць² (у 2 знач.).

❌

давіцца

гэта

— скончыць віцца

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў давіцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	даві́цца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я даўю́ся мы даўе́мся ты даўе́шся вы даўе́цеся ён, яна, яно даўе́цца яны даўю́цца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. даві́лася м. даві́ўся н. даві́лася мн. даві́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты даві́ся вы даві́цеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	даві́ўшыся

Слова давіцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

давіцца

Навігатар

Мемчыкі