STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў дзяўбці
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
дзяўбці́ |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я дзяўбу́ мы дзяўбё́м ты дзяўбе́ш вы дзеўбяце́ ён, яна, яно дзяўбе́ яны дзяўбу́ць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
дзяўбла́
м. дзё́ўб н. дзяўбло́ мн. дзяўблі́ |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты дзяўбі́ вы дзяўбі́це |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
дзяўбу́чы, дзеўбучы́ |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
— А як вы піцу замаўляеце?
— Піца-піца, не дуры, ты ў бакі мне не ідзі, ем цябе я з Колаю, каб энергіі паболела.
dziaŭbci — беларуская лацінка
Слова дзяўбці (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзяўбціся + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяўба́ць (8)
(7) уску́бці ‹
› дзяўбнуць (9)
(8) вы́скубці ‹
› дзяўбо́к (7)
(9) вы́дзеўбці ‹
› дзяўбці́ся (9)
(9) дадзяўбці́ ‹
› дзя́ўканне (9)
(9) задзяўбці́ ‹
› дзяўкацца (9)
(9) надзяўбці́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
