STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзяўканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзя́ўканне мн. дзя́ўканні |
| Родны каго? чаго? |
дзя́ўкання мн. дзя́ўканняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзя́ўканню мн. дзя́ўканням |
| Вінавальны каго? што? |
дзя́ўканне мн. дзя́ўканні |
| Творны кім? чым? |
дзя́ўканнем мн. дзя́ўканнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзя́ўканні мн. дзя́ўканнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На добрае пытанне добрае і адпавяданне.
Яны такія кажуць дакажы, што ты не робат, пакажы святлафор, каб нейрасетка навучылася іх распазнаваць і каб АДАБРАЛА Ў МЯНЕ ПРАЦУ ПРАЗ ПЯЦЬ ГАДОЎ САМА СВАЕ АБДРЫСТАНЫЯ СВЯТЛАФОРЫ ШУКАЙ
dziaŭkannie — беларуская лацінка
Слова дзяўканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяўканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзяўчо + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяўбо́к (7)
(8) цы́ўканне ‹
› дзяўбці́ (7)
(7) я́ўканне ‹
› дзяўбці́ся (9)
(8) зя́ўканне ‹
› дзяўкацца (9)
(8) мя́ўканне ‹
› дзя́ўкаць (8)
(11) курня́ўканне ‹
› дзя́ўкнуць (9)
(8) ця́ўканне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
