дыхтаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дыхтаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дыхтава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дыхту́ю мы дыхту́ем ты дыхту́еш вы дыхту́еце ён, яна, яно дыхту́е яны дыхту́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дыхтава́ла м. дыхтава́ў н. дыхтава́ла мн. дыхтава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дыхту́й вы дыхту́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дыхту́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ані вохнуць, ані рохнуць

сэнс не ведаем, але гучыць прыгожа

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

dychtavać — беларуская лацінка

Слова дыхтаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: