аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыхрамат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыхрама́т мн. дыхрама́ты |
| Родны каго? чаго? |
дыхрама́ту мн. дыхрама́таў |
| Давальны каму? чаму? |
дыхрама́ту мн. дыхрама́там |
| Вінавальны каго? што? |
дыхрама́т мн. дыхрама́ты |
| Творны кім? чым? |
дыхрама́там мн. дыхрама́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
дыхрама́це мн. дыхрама́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)Калі яна сказала «ты найлепшы», значыць недзе было спаборніцтва.
dychramat — беларуская лацінка
Слова дыхрамат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыхрамат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыхт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыхну́ць (7)
(9) анахрамат ‹
› дыхраі́зм (8)
(9) апахрама́т ‹
› дыхраі́чны (9)
(8) біхрама́т ‹
› дыхраматы́чны (12)
(5) тама́т ‹
› ды́хт (4)
(5) тама́т ‹
› дыхтава́ць (9)
(7) аўтама́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)