STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дыхт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́хт мн. ды́хты |
| Родны каго? чаго? |
ды́хту мн. ды́хтаў |
| Давальны каму? чаму? |
ды́хту мн. ды́хтам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́хт мн. ды́хты |
| Творны кім? чым? |
ды́хтам мн. ды́хтамі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́хце мн. ды́хтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Мужык лячыўся ад заафіліі, але ўсе яго намаганні пайшлі кату пад хвост.
dycht — беларуская лацінка
Слова дыхт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыхт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыхтоўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыхраі́чны (9)
(8) Лібкнехт ‹
› дыхрама́т (8)
(10) ландскне́хт ‹
› дыхраматы́чны (12)
(6) інцу́хт ‹
› дыхтава́ць (9)
(4) ры́хт ‹
› ды́хтавы (7)
(12) бундэсгеры́хт ‹
› ды́хтавы (7)
(9) Маа́стрыхт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
