Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 дыхнуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; закончанае трыванне
  1. размоўнае слова Зрабіць удых і выдых. Баючыся дыхнуць, .. [Зося] палажыла руку пад падушку. ← Кузьма Чорны. Не мала прайшло часу, пакуль, нарэшце, з рота і носа Казіка пайшла вада. Яшчэ некалькі хвілін, і ён дыхнуў. — Аджыў, бедненькі, — сказала бабка Аксіння і заплакала. ← Аркадзь Чарнышэвіч. // Падыхаць. Раптам захацелася мне дыхнуць полем, выскачыць на вясенні прастор. ← Мікола Ракітны. // Выпусціць ротам струмень паветра пры гаворцы. — На страху глядзі, на страху, — дыхнуў .. [Юрку] у самае вуха Сяргей. ← Яўген Курто.
  2. чым і без дапаўнення Павеяць, падзьмуць. Яшчэ сняжком Зямлю не замяло, Ды халадком дыхнулі ўжо Абшары. ← Пятрусь Макаль. Прайшоўся, дыхнуў цёплы вецер па двары, патрывожыўшы лісце таполяў. ← Мікола Лупсякоў. / у безасабовая форма ужыв. Акно адразу ж адчынілася, і ў твар дыхнула свежасцю. ← Барыс Сачанка. // пераноснае значэнне Узрушыць, выклікаўшы якое-н. пачуццё, абудзіўшы ўспаміны. Кожнаму на момант дыхнула ў душу сваімі жахамі перажытая вайна. ← Піліп Пестрак. / у безасабовая форма ужыв. Кастусь піў бярозавік, настоены на скарынках хлеба, і на яго раптам дыхнула далёкім бесклапотным маленствам. ← Сцяпан Александровіч.
  •••
  Баяцца дыхнуць гл. баяцца.
  Вольна дыхнуць — адчуць поўную свабоду, вызваліўшыся ад чаго-н. непрыемнага, гнятлівага.
  Дыхнуць на поўныя грудзі — тое, што і вольна дыхнуць.
  (Не) даць дыхнуць каму гл. даць.
  Некалі (няма калі) дыхнуць гл. некалі.