дыхляціна

гэта

— труп жывёліны, мерцвячына

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыхляціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыхля́ціна мн. дыхля́ціны
Родны каго? чаго?	дыхля́ціны мн. дыхля́цінаў, дыхля́цін
Давальны каму? чаму?	дыхля́ціне мн. дыхля́цінам
Вінавальны каго? што?	дыхля́ціну мн. дыхля́ціны
Творны кім? чым?	дыхля́цінай, дыхля́цінаю мн. дыхля́цінамі
Месны у кім? у чым?	дыхля́ціне мн. дыхля́цінах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пытайся не ў старога, а ў бывалага.

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

dychliacina — беларуская лацінка

Слова дыхляціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: