дыхляціна

гэта

— змораны, слабы чалавек

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дыхляціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дыхля́ціна мн. дыхля́ціны
Родны каго? чаго?	дыхля́ціны мн. дыхля́цінаў, дыхля́цін
Давальны каму? чаму?	дыхля́ціне мн. дыхля́цінам
Вінавальны каго? што?	дыхля́ціну мн. дыхля́цінаў, дыхля́цін
Творны кім? чым?	дыхля́цінай, дыхля́цінаю мн. дыхля́цінамі
Месны у кім? у чым?	дыхля́ціне мн. дыхля́цінах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Даўней было раўней.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

Твой цень — гэта доказ таго, што сонечнае святло пераадолела шлях даўжынёю 150 мільёнаў кіламетраў і не дасягнула Зямлі ўсяго 1,5 метра праз цябе, мярзотнік.

dychliacina — беларуская лацінка

Слова дыхляціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: