Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 набіцца, -б'юся, -б'ешся, -б'ецца; -б'ёмся, -б'яцеся; зак.
  1. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Пранікнуць куды-н., запоўніць сабою што-н. (пра пясок, пыл і пад.). Снег заляпіў твар жанчыны, пабіўся пад хустку. ← Алесь Асіпенка. Сарочка.. [Віктара] была падрана на шматкі, у валасы набілася леташняе сухое лісце. ← Аляксей Кулакоўскі. / у безасабовая форма ужыв. У той дзень зранку хадзіў.. [Павал] па раллі і поўныя лапці набілася яму пяску. ← Кузьма Чорны. // размоўнае слова Сабрацца ў вялікай колькасці дзе-н., ўнутры чаго-н. Звычайна.. [гурткоўцы] заходзілі ў прасторныя хаты, каб туды магло набіцца пабольш суседзяў. ← Яўген Рамановіч. / у безасабовая форма ужыв. Разам з мужчынамі ў хату набілася поўна жанок. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  2. размоўнае слова Напрасіцца, навязацца. Набіцца ў сааўтары. ▪ Алімпа сама набілася камандзіру схадзіць і разведаць, што дзеецца вакол. ← Раман Сабаленка. Бойкі і спрытны прыгажун, Лясота сам і вельмі хутка пабіўся да Руневіча з дружбай. ← Янка Брыль.
  •••
  Бітком набіцца — найсці ў вялікай колькасці, шчыльна запоўніць сабою што-н.