Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 набіць, -б'ю, -б'еш, -б'е; -б'ём, -б'яце; загадны лад набі; закончанае трыванне
  1. чаго. Убіць, наўбіваць у значнай колькасці. Набіць цвікоў. Набіць калкоў.
  2. што. Напоўніць, напхаць чым-н. Свежым сенам сяннік гаспадыня набіла. ← Аляксей Зарыцкі. Селі [старцы], адпачылі, люлькі тытунём набілі. ← Алесь Якімовіч. // размоўнае слова Сабраўшыся ў вялікай колькасці, запоўніць. Народ густа набіў калідор. ← Барыс Мікуліч. Людзей найшло.. Набілі клуб — не дыхнуць. ← Іван Пташнікаў.
  3. што. Прыбіць зверху да чаго-н. Набіць палатно на падрамнік.
  4. што. Ударамі насадзіць. Набіць абруч на бочку. Набіць сякеру на тапарышча.
  5. чаго. Разбіць у вялікай колькасці. Набіць шкла. ▪ Крыніцу назвалі «Тры браты», а каб пра гэта было ўсім вядома, набілі дробненькіх каменьчыкаў і па свежым тынку зрабілі надпіс. ← Уладзімір Дубоўка.
  6. каго. Нанесці набоі. Пачуўшы Цімкаў плач, выйшла з хаты бабка. Яна думала, што хто набіў хлопчыка. ← Аляксей Кулакоўскі. Аканома набілі і прагналі з плантацыі. ← Уладзімір Караткевіч.
  7. каго-чаго. Забіць вялікую колькасць жывёл, птушак і пад. Набіць качак. Набіць зайцаў.
  8. што. Зарадзіць зброю з дула. Дзед Талаш наўперад набіў стрэльбу. ← Якуб Колас.
  9. што. Зрабіць узор асобым спосабам. Набіць рысунак на тканіне.
  10. што. Зрабіць балючае пашкоджанне ўдарамі, трэннем. Набіць гуз. Набіць мазалі.
  •••
  Аскому набіць — тое, што і аскому нагнаць (гл. нагнаць).
  Бітком набіць — напоўніць што-н. вельмі цесна, шчыльна.
  Набіць вока — набыць вопыт, уменне вызначыць што-н. адразу.
  Набіць кішэнь — займець вялікія грошы, зрабіцца багатым.
  Набіць (наламаць) руку — зрабіцца спрактыкаваным, набыць вопыт у якой-н. справе.
  Набіць сабе цану — узвысіць сябе ў вачах іншых.
  Набіць цану — тое, што і нагнаць цану (гл. нагнаць) .
  Ногі набіць — тое, што і ногі адбіць (гл. адбіць).