аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў пазваніць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
пазвані́ць |
| Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць? |
я пазваню́ мы пазво́нім ты пазво́ніш вы пазво́ніце ён, яна, яно пазво́ніць яны пазво́няць |
| Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі? |
ж.
пазвані́ла
м. пазвані́ў н. пазвані́ла мн. пазвані́лі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце? |
ты пазвані́ вы пазвані́це |
| Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы? |
пазвані́ўшы |
скарбніца
ні да танца, ні да ружанца
пра няўмелага, ні на што не здатнага чалавека— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
pazvanić — беларуская лацінка
Слова пазваніць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове пазванчэцца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазвальня́ны (11)
(8) руба́ніць ‹
› пазвальня́цца (12)
(7) звані́ць ‹
› пазвальня́ць (11)
(9) зазвані́ць ‹
› пазванко́вы (10)
(11) папазвані́ць ‹
› пазва́нне (8)
(11) перазвані́ць ‹
› пазвано́к (8)
(10) празвані́ць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.