Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

горан, -рна, мужчынскі род
  1. Кавальская печ для награвання метаду, забяспечаная мяхамі і паддувалам. У кузні было горача. Ярка палала вуголле. У горне ляжаў прадаўгаваты кавалак распаленага дабяла жалеза, ад яго з лёгкім трэскам разляталіся ў бакі блакітныя іскры. ← Яўген Курто. // Спецыяльная печ для абпальвання керамічных вырабаў.
  2. пераноснае значэнне; чаго. Цяжкасці, выпрабаванне якія загартоўваюць, робяць стойкім каго-, што-н. Паэзія М. Танка.. вытрымала суровыя выпрабаванні, прайшла сапраўдную загартоўку ў горне жыцця. ← Рыгор Шкраба.
  3. Ніжняя частка доменнай печы, дзе згарае паліва.

❌

горан

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова горан
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	го́ран мн. го́рны
Родны каго? чаго?	го́рна мн. го́рнаў
Давальны каму? чаму?	го́рну мн. го́рнам
Вінавальны каго? што?	го́ран мн. го́рны
Творны кім? чым?	го́рнам мн. го́рнамі
Месны у кім? у чым?	го́рне мн. го́рнах
Клічная форма	— мн. —

На Мальдывах мусульманскія законы забараняюць прадаваць алкаголь. Але вечарам прыплывае «алкалодка» і можна задорага купіць алкашку.

A L K A L O D K A

Слова горан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік горан — у родным, давальным, творным і месным склоне

горан

Навігатар

Мемчыкі