Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

горан, -рна, мужчынскі род
  1. Кавальская печ для награвання метаду, забяспечаная мяхамі і паддувалам. У кузні было горача. Ярка палала вуголле. У горне ляжаў прадаўгаваты кавалак распаленага дабяла жалеза, ад яго з лёгкім трэскам разляталіся ў бакі блакітныя іскры. ← Яўген Курто. // Спецыяльная печ для абпальвання керамічных вырабаў.
  2. пераноснае значэнне; чаго. Цяжкасці, выпрабаванне якія загартоўваюць, робяць стойкім каго-, што-н. Паэзія М. Танка.. вытрымала суровыя выпрабаванні, прайшла сапраўдную загартоўку ў горне жыцця. ← Рыгор Шкраба.
  3. Ніжняя частка доменнай печы, дзе згарае паліва.

❌

Горан

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Горан
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Го́ран мн. Го́раны
Родны каго? чаго?	Го́рана мн. Го́ранаў
Давальны каму? чаму?	Го́рану мн. Го́ранам
Вінавальны каго? што?	Го́рана мн. Го́ранаў
Творны кім? чым?	Го́ранам мн. Го́ранамі
Месны у кім? у чым?	Го́ране мн. Го́ранах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

— А што вы прымаеце ад бяссоння?
— Шклянка віна кожныя дзве гадзіны.
— І пасля гэтага засынаеце?
— Не, проста калі не спіш, так весялей…

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Горан — у родным, давальным, творным і месным склоне

Горан

Навігатар

Мемчыкі