прагібець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прагібець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прагібе́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прагібе́ю мы прагібе́ем ты прагібе́еш вы прагібе́еце ён, яна, яно прагібе́е яны прагібе́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прагібе́ла м. прагібе́ў н. прагібе́ла мн. прагібе́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прагібе́й вы прагібе́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прагібе́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

prahibieć — беларуская лацінка

Слова прагібець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: