прынукваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прынукваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыну́кваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прыну́кваю мы прыну́кваем ты прыну́кваеш вы прыну́кваеце ён, яна, яно прыну́квае яны прыну́кваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прыну́квала м. прыну́кваў н. прыну́квала мн. прыну́квалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прыну́квай вы прыну́квайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прыну́кваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.

Беларускія народныя астраназвы:
Плеяды — Сіта
Пояс Арыёна — Касцы (Касары́), Тры Каралі
Вялікая Мядзведзіца — Вялікі Воз
Малая Мядзведзіца — Малы Воз
Палярная Зорка — Зорны Кол
Млечны Шлях — Птушыная Дарога, Дарога Птушкам, Дарога ў Вырай, Дарога ў Рым (Ерусалім, Кіеў), Зорны Шлях

«Паміж небам і зямлёй: этнаастраномія» (2015)

prynukvać — беларуская лацінка

Слова прынукваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: