STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова груба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гру́ба мн. гру́бы |
| Родны каго? чаго? |
гру́бы мн. гру́б |
| Давальны каму? чаму? |
гру́бе мн. гру́бам |
| Вінавальны каго? што? |
гру́бу мн. гру́бы |
| Творны кім? чым? |
гру́бай, гру́баю мн. гру́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
гру́бе мн. гру́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сабакам сена касіць — бадзяцца дзе-небудзь, займаючыся пустой справай; знаходзіцца невядома дзе і займацца невядома чым
сабакам сена не косяць і яны не ядуць яго, запомні!А ці ведаеце вы, якая мова самая мілагучная пасля італьянскай і самая старажытная сярод славянскіх?
hruba — беларуская лацінка
Слова груба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік груба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грубаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гро́шы (5)
(6) па́луба ‹
› гро́шык (6)
(4) Ру́ба ‹
› гро́шыкі (7)
(5) Ару́ба ‹
› грубаабко́латы (13)
(7) нягру́ба ‹
› грубаабло́мкавы (14)
(7) падру́ба ‹
› грубавалакні́сты (15)
(5) труба́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».