аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова палуба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
па́луба мн. па́лубы |
| Родны каго? чаго? |
па́лубы мн. па́луб |
| Давальны каму? чаму? |
па́лубе мн. па́лубам |
| Вінавальны каго? што? |
па́лубу мн. па́лубы |
| Творны кім? чым? |
па́лубай, па́лубаю мн. па́лубамі |
| Месны у кім? у чым? |
па́лубе мн. па́лубах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.
Прачнуўся пасля бурнай ночы ў яе дома, бачыш падручнікі за 9 клас, а яна кажа: «Не хвалюйся, гэта старэйшай сястры».
paluba — беларуская лацінка
Слова палуба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік палуба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове палубнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› па́лтусіна (9)
(7) бяззу́ба ‹
› палтэрге́йст (11)
(6) аўку́ба ‹
› палтэрге́йставы (14)
(6) галу́ба ‹
› па́лубнік (8)
(4) Ру́ба ‹
› па́лубны (7)
(5) Ару́ба ‹
› палува́л (7)
(5) гру́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.