аўкуба

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова аўкуба
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аўку́ба мн. аўку́бы
Родны каго? чаго?	аўку́бы мн. аўку́б
Давальны каму? чаму?	аўку́бе мн. аўку́бам
Вінавальны каго? што?	аўку́бу мн. аўку́бы
Творны кім? чым?	аўку́бай, аўку́баю мн. аўку́бамі
Месны у кім? у чым?	аўку́бе мн. аўку́бах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

aŭkuba — беларуская лацінка

Слова аўкуба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: