STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аўкуба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аўку́ба мн. аўку́бы |
| Родны каго? чаго? |
аўку́бы мн. аўку́б |
| Давальны каму? чаму? |
аўку́бе мн. аўку́бам |
| Вінавальны каго? што? |
аўку́бу мн. аўку́бы |
| Творны кім? чым? |
аўку́бай, аўку́баю мн. аўку́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
аўку́бе мн. аўку́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у каго адвага, у таго й перавага
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
aŭkuba — беларуская лацінка
Слова аўкуба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аўкуба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аўкцыён + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аўксахро́м (9)
(5) Джу́ба ‹
› аўксахро́мны (11)
(8) белазу́ба ‹
› аўксі́н (6)
(7) бяззу́ба ‹
› аўкцыё́н (7)
(6) галу́ба ‹
› аўкцыё́нны (9)
(6) па́луба ‹
› аўкцыяна́тар (11)
(4) Ру́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
