аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
гумары́ст — назоўнік гумары́стыка — назоўнік
канцэпт

гумарыстка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова гумарыстка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
гумары́стка

мн.  гумары́сткі
Родны
каго? чаго?
гумары́сткі

мн.  гумары́стак
Давальны
каму? чаму?
гумары́стцы

мн.  гумары́сткам
Вінавальны
каго? што?
гумары́стку

мн.  гумары́стак
Творны
кім? чым?
гумары́сткай, гумары́сткаю

мн.  гумары́сткамі
Месны
у кім? у чым?
гумары́стцы

мн.  гумары́стках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць


A questioning man is halfway to being wise.

Цяпер ты будзеш задаваць пытанні і станеш напалову мудры.

humarystka — беларуская лацінка

Слова гумарыстка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гумарыстка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гумарыстыка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


гумара́льны (10)

(10) рыгары́стка

гумарны́ (7)

(13) фальклары́стка

гумары́ст (8)

(9) флары́стка

гумары́стыка (11)

(11) сцэнары́стка

гумарысты́чна (12)

(10) тэрары́стка

гумарысты́чна-гратэ́скавы (23)

(10) матары́стка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

чаму б не есці ўсё