STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
гумарна́я
м. гумарны́ н. гумарно́е мн. гумарны́я |
| Родны каго? чаго? |
ж.
гумарно́й, гумарно́е
м. гумарно́га н. гумарно́га мн. гумарны́х |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
гумарно́й
м. гумарно́му н. гумарно́му мн. гумарны́м |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
гумарну́ю
м. гумарны́ (неадуш.), гумарно́га (адуш.) н. гумарно́е мн. гумарны́я (неадуш.), гумарны́х (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
гумарно́й, гумарно́ю
м. гумарны́м н. гумарны́м мн. гумарны́мі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
гумарно́й
м. гумарны́м н. гумарны́м мн. гумарны́х |
скарбніца
Не лічы кветачкі ўвесну, а палічы ягадкі ўвосень.
Па кветках яблыкаў не лічы.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
humarny — беларуская лацінка
Слова гумарны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове гумарыстычна-гратэскавы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гу́мар (5)
(8) атама́рны ‹
› гумара́льна-гармана́льны (22)
(10) пустама́рны ‹
› гумара́льны (10)
(7) мімарны ‹
› гумары́ст (8)
(7) нумарны́ ‹
› гумары́стка (10)
(7) сума́рны ‹
› гумары́стыка (11)
(6) хма́рны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
