мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
гу́рба — назоўнік гурбава́ць — дзеяслоў
канцэпт

гурба

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова гурба
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
гурба́

мн. 
Родны
каго? чаго?
гурбы́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
гурбе́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
гурбу́

мн. 
Творны
кім? чым?
гурбо́й, гурбо́ю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
гурбе́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека

трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)

Калі не можаш звязаць двух слоў — не звязвай, пераходзь адразу да справы.


hurba — беларуская лацінка

Слова гурба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гурба — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гурбачка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


гура́льскі (9)

(5) ко́рба

гура́н (5)

(5) то́рба

гура́сціць (9)

(6) тэо́рба

гурбава́ць (9)

(5) журба́

гу́рбачка (8)

(5) вярба́

гу́рбаю (6)

(4) бу́ба


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

жонка дамінуе