аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гурба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гурба́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
гурбы́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
гурбе́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
гурбу́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
гурбо́й, гурбо́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
гурбе́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...
hurba — беларуская лацінка
Слова гурба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гурба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гурбачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гура́льскі (9)
(5) ко́рба ‹
› гура́н (5)
(5) то́рба ‹
› гура́сціць (9)
(6) тэо́рба ‹
› гурбава́ць (9)
(5) журба́ ‹
› гу́рбачка (8)
(5) вярба́ ‹
› гу́рбаю (6)
(4) бу́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.