STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова журба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
журба́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
журбы́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
журбе́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
журбу́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
журбо́й, журбо́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
журбе́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слязьмі рады не дасі.
Журба бядзе не помач.
Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.
žurba — беларуская лацінка
Слова журба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік журба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове журбіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жураўлі́ха (9)
(6) тэо́рба ‹
› жураўлянё́ (9)
(5) гурба́ ‹
› жу́раць (6)
(5) гу́рба ‹
› журбава́цца (10)
(5) вярба́ ‹
› журбава́ць (9)
(4) бу́ба ‹
› журбі́на (7)
(4) бу́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
