аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова буба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бу́ба мн. бу́бы |
| Родны каго? чаго? |
бу́бы мн. бу́б |
| Давальны каму? чаму? |
бу́бе мн. бу́бам |
| Вінавальны каго? што? |
бу́бу мн. бу́бы |
| Творны кім? чым? |
бу́бай, бу́баю мн. бу́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
бу́бе мн. бу́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Колькі б воўк ні валок, павалакуць і воўка.
І толькі прыпынак ЦУМ задаволены, што прыбралі лацінку.
buba — беларуская лацінка
Слова буба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік буба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бубал + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брэцё́рскі (9)
(5) гу́рба ‹
› брэ́ш (4)
(5) журба́ ‹
› брэшту́к (7)
(5) вярба́ ‹
› бу́бал (5)
(4) гу́ба ‹
› бубаце́ць (8)
(4) губа́ ‹
› бу́бачка (7)
(6) загу́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.