аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
жураўлі́ны — прыметнік жураўлянё́ — назоўнік
канцэпт

жураўліха

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова жураўліха
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 жураўлі́ха

мн.  жураўлі́хі
Родны
каго? чаго?		 жураўлі́хі

мн.  жураўлі́х
Давальны
каму? чаму?		 жураўлі́се

мн.  жураўлі́хам
Вінавальны
каго? што?		 жураўлі́ху

мн.  жураўлі́х
Творны
кім? чым?		 жураўлі́хай, жураўлі́хаю

мн.  жураўлі́хамі
Месны
у кім? у чым?		 жураўлі́се

мн.  жураўлі́хах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Трапаць (мянціць, малоць) языком — гаварыць шмат і без толку, гаварыць бязглуздзіцу.


Жонка спытала, што рабіць з полем. Адказаў — палі.
Тлумачу пажарным, што такое аманімія.


žuraŭlicha — беларуская лацінка

Слова жураўліха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік жураўліха — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове жураўлянё + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› жура́ўлік (8)

(10) генера́ліха ‹

› жураўлі́ны (9)

(8) шчыглі́ха ‹

› жураўлі́ны (9)

(7) буслі́ха ‹

› жураўлянё́ (9)

(6) шумі́ха ‹

› жу́раць (6)

(9) дыя́каніха ‹

› журба́ (5)

(7) слані́ха ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

любіш дранікі — любі і драць