аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шуміха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шумі́ха мн. — |
| Родны каго? чаго? |
шумі́хі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
шумі́се мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
шумі́ху мн. — |
| Творны кім? чым? |
шумі́хай, шумі́хаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
шумі́се мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто не бачыў вялікага, той з малога дзівіцца.
Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.
© Чэрчыльšumicha — беларуская лацінка
Слова шуміха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шуміха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шумлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Шумі́ліна (8)
(8) шчыглі́ха ‹
› шумі́лінскі (10)
(7) буслі́ха ‹
› шумі́лка (7)
(9) жураўлі́ха ‹
› шумлі́ва (7)
(9) дыя́каніха ‹
› шумлі́васць (10)
(7) слані́ха ‹
› шумлі́вы (7)
(8) замані́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.