аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даказка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дака́зка мн. дака́зкі |
| Родны каго? чаго? |
дака́зкі мн. дака́зак |
| Давальны каму? чаму? |
дака́зцы мн. дака́зкам |
| Вінавальны каго? што? |
дака́зку мн. дака́зкі |
| Творны кім? чым? |
дака́зкай, дака́зкаю мн. дака́зкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дака́зцы мн. дака́зках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.
А калі Маск дабавіць у Хвітар беларускую мову, вы вернецеся з Блюскай?
dakazka — беларуская лацінка
Слова даказка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даказка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даказнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дака́званне (10)
(7) вы́вазка ‹
› дака́звацца (10)
(11) лесавы́вазка ‹
› дака́зваць (9)
(5) ка́зка ‹
› дака́знік (8)
(9) кінака́зка ‹
› дака́зніца (9)
(7) пака́зка ‹
› дака́зчык (8)
(8) падка́зка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.