аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даказніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дака́зніца мн. дака́зніцы |
| Родны каго? чаго? |
дака́зніцы мн. дака́зніц |
| Давальны каму? чаму? |
дака́зніцы мн. дака́зніцам |
| Вінавальны каго? што? |
дака́зніцу мн. дака́зніц |
| Творны кім? чым? |
дака́зніцай, дака́зніцаю мн. дака́зніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
дака́зніцы мн. дака́зніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гуляй, ды працу знай.
Вам, жанчынам, ад нас трэба толькі адно: каб мы па дарозе дадому зайшлі ў краму.
dakaznica — беларуская лацінка
Слова даказніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даказніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даказчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дака́зваць (9)
(9) лаба́зніца ‹
› дака́зка (7)
(7) вазні́ца ‹
› дака́знік (8)
(7) газні́ца ‹
› дака́зчык (8)
(9) адка́зніца ‹
› дака́зчыца (9)
(11) суадказніца ‹
› дака́зчыцкі (10)
(7) ла́зніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.