аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова даказчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дака́зчыца мн. дака́зчыцы |
| Родны каго? чаго? |
дака́зчыцы мн. дака́зчыц |
| Давальны каму? чаму? |
дака́зчыцы мн. дака́зчыцам |
| Вінавальны каго? што? |
дака́зчыцу мн. дака́зчыц |
| Творны кім? чым? |
дака́зчыцай, дака́зчыцаю мн. дака́зчыцамі |
| Месны у кім? у чым? |
дака́зчыцы мн. дака́зчыцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожная зязюлька пра сваё кукуе.
Я: [адчыняю халадос]
БРОКАЛІ, ШТО ГНІЕ Ў ПАКЕЦЕ: Забі мяне, вельмі праш...
Я: [зачыняю халадос]
dakazčyca — беларуская лацінка
Слова даказчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік даказчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове даканчэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дака́знік (8)
(11) перабе́жчыца ‹
› дака́зніца (9)
(9) нябо́жчыца ‹
› дака́зчык (8)
(9) абця́жчыца ‹
› дака́зчыцкі (10)
(9) зака́зчыца ‹
› дакаланія́льны (13)
(11) перака́зчыца ‹
› дакалаці́ць (10)
(9) адка́зчыца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.