умовіць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў умовіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	умо́віць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я умо́ўлю мы умо́вім ты умо́віш вы умо́віце ён, яна, яно умо́віць яны умо́вяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. умо́віла м. умо́віў н. умо́віла мн. умо́вілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты умо́ў вы умо́ўце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	умо́віўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед

Чым больш ты знаходзішся ў сацсетках, тым больш табе здаецца, што ўсе ў гэтым віртуальным свеце чакаюць ад цябе каментараў і постаў на любую тэму, прагнуць ведаць тваё меркаванне па кожнай дробязі, ну і вядома ж вельмі моцна цікавяцца тваім асабістым жыццём.

umović — беларуская лацінка

Слова умовіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: