аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова умова
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
умо́ва мн. умо́вы |
| Родны каго? чаго? |
умо́вы мн. умо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
умо́ве мн. умо́вам |
| Вінавальны каго? што? |
умо́ву мн. умо́вы |
| Творны кім? чым? |
умо́вай, умо́ваю мн. умо́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
умо́ве мн. умо́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...
umova — беларуская лацінка
Слова умова (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік умова — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове умовы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› умлява́ць (8)
(9) суразмо́ва ‹
› умля́ут (6)
(7) дармо́ва ‹
› умля́ўт (6)
(7) фірмо́ва ‹
› умо́віцца (8)
(10) перадумо́ва ‹
› умо́віць (7)
(9) прадумо́ва ‹
› умо́вы (5)
(8) разумо́ва ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.