мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
умля́ўт — назоўнік умо́віцца — дзеяслоў
канцэпт

умова

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова умова
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
умо́ва

мн.  умо́вы
Родны
каго? чаго?
умо́вы

мн.  умо́ў
Давальны
каму? чаму?
умо́ве

мн.  умо́вам
Вінавальны
каго? што?
умо́ву

мн.  умо́вы
Творны
кім? чым?
умо́вай, умо́ваю

мн.  умо́вамі
Месны
у кім? у чым?
умо́ве

мн.  умо́вах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пакінь вешаць нос, не дзеля гэтага рос.


Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.


umova — беларуская лацінка

Слова умова (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік умова — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове умовы + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


умлява́ць (8)

(9) суразмо́ва

умля́ут (6)

(7) дармо́ва

умля́ўт (6)

(7) фірмо́ва

умо́віцца (8)

(10) перадумо́ва

умо́віць (7)

(9) прадумо́ва

умо́вы (5)

(8) разумо́ва


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ёлка і кот