STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дакорнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дако́рнасць мн. дако́рнасці |
| Родны каго? чаго? |
дако́рнасці мн. дако́рнасцяў, дако́рнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
дако́рнасці мн. дако́рнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
дако́рнасць мн. дако́рнасці |
| Творны кім? чым? |
дако́рнасцю мн. дако́рнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дако́рнасці мн. дако́рнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— Любы, ідзі павячэрай. Ежа на стале.
— Дык пакладзі на талерку.
dakornasć — беларуская лацінка
Слова дакорнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дакорнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакорнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дако́рмлівацца (13)
(13) непразо́рнасць ‹
› дако́рмліваць (12)
(9) узо́рнасць ‹
› дако́рна (7)
(11) ілюзо́рнасць ‹
› дако́рнік (8)
(13) бездако́рнасць ‹
› дако́рніца (9)
(10) пако́рнасць ‹
› дако́рны (7)
(12) непако́рнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
