STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дакорнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дако́рнік мн. дако́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
дако́рніка мн. дако́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
дако́рніку мн. дако́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
дако́рніка мн. дако́рнікаў |
| Творны кім? чым? |
дако́рнікам мн. дако́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
дако́рніку мн. дако́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж
залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
dakornik — беларуская лацінка
Слова дакорнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дакорнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дакорніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дако́рмліваць (12)
(9) пражо́рнік ‹
› дако́рна (7)
(6) зо́рнік ‹
› дако́рнасць (10)
(8) дазо́рнік ‹
› дако́рніца (9)
(8) зако́рнік ‹
› дако́рны (7)
(8) пако́рнік ‹
› дако́рпацца (10)
(10) непако́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
