STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова закорнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зако́рнік мн. зако́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
зако́рніка мн. зако́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
зако́рніку мн. зако́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
зако́рніка мн. зако́рнікаў |
| Творны кім? чым? |
зако́рнікам мн. зако́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
зако́рніку мн. зако́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
— Куды вы палеціце́ адпачываць?
— Я лятаць баюся.
— А вы перад палётам выпіце.
— Як вып'ю, дык мне і тут добра…
zakornik — беларуская лацінка
Слова закорнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закорнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закоскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зако́рмліванне (13)
(6) зо́рнік ‹
› зако́рмлівацца (13)
(8) дазо́рнік ‹
› зако́рмліваць (12)
(8) дако́рнік ‹
› зако́рпацца (10)
(8) пако́рнік ‹
› зако́рпаць (9)
(10) непако́рнік ‹
› зако́скі (7)
(9) падко́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
