STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зорнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зо́рнік мн. зо́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
зо́рніка мн. зо́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
зо́рніку мн. зо́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
зо́рніка мн. зо́рнікаў |
| Творны кім? чым? |
зо́рнікам мн. зо́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
зо́рніку мн. зо́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны па-свойму дурнее.
— Мам, я іду на вуліцу. Што трэба купіць?
— Купі кватэру і жыві асобна.
zornik — беларуская лацінка
Слова зорнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зорнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зорыстасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зо́рна-ме́сячны (13)
(15) першакатэго́рнік ‹
› зо́рна-паласа́ты (14)
(10) памідо́рнік ‹
› зо́рнасць (8)
(9) пражо́рнік ‹
› зо́рны (5)
(8) дазо́рнік ‹
› зо́рны (5)
(8) дако́рнік ‹
› зо́рчата (7)
(8) зако́рнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
