Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

адзіночка, -і, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; ДМ -чцы, Творны склон -ай (-аю); Родны склон мн. -чак; жаночы род
  1. Той, хто адзін, без сям'і, не ў пары. Усе настаўніцы і настаўнікі-адзіночкі харчаваліся ў сталовай. ← Уладзімір Дубоўка. // Той, хто робіць што-н., займаецца чым-н. адзін, без удзелу, без дапамогі іншых. Герой-адзіночка. Саматужнік-адзіночка.
  2. Тое, што разлічана на аднаго чалавека. Лодка-адзіночка. Пасадзіць у адзіночку.
  •••
  Маці-адзіночка гл. маці.

❌

адзіночка

гэта

— асоба

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова адзіночка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адзіно́чка мн. адзіно́чкі
Родны каго? чаго?	адзіно́чкі мн. адзіно́чак
Давальны каму? чаму?	адзіно́чцы мн. адзіно́чкам
Вінавальны каго? што?	адзіно́чку мн. адзіно́чак
Творны кім? чым?	адзіно́чкай, адзіно́чкаю мн. адзіно́чкамі
Месны у кім? у чым?	адзіно́чцы мн. адзіно́чках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Калі любіш — ажаніся, а не любіш — адкасніся.

адкаснуцца — адстаць, адчапіцца, адвязацца
адкасніся ад маёй галавы — перастань дакучаць, адчапіся

Алкакукалд — чалавек, які глядзіць на людзей, якія п'юць, але ў працэсе не ўдзельнічае.

некаторыя кажуць, што націск на о — куколд

Слова адзіночка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік адзіночка — у родным, давальным, творным і месным склоне

адзіночка

Навігатар

Мемчыкі