Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

адзіночка, -і, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; ДМ -чцы, Творны склон -ай (-аю); Родны склон мн. -чак; жаночы род
  1. Той, хто адзін, без сям'і, не ў пары. Усе настаўніцы і настаўнікі-адзіночкі харчаваліся ў сталовай. ← Уладзімір Дубоўка. // Той, хто робіць што-н., займаецца чым-н. адзін, без удзелу, без дапамогі іншых. Герой-адзіночка. Саматужнік-адзіночка.
  2. Тое, што разлічана на аднаго чалавека. Лодка-адзіночка. Пасадзіць у адзіночку.
  •••
  Маці-адзіночка гл. маці.

❌

адзіночка

гэта

— асоба

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова адзіночка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адзіно́чка мн. адзіно́чкі
Родны каго? чаго?	адзіно́чкі мн. адзіно́чак
Давальны каму? чаму?	адзіно́чку мн. адзіно́чкам
Вінавальны каго? што?	адзіно́чку мн. адзіно́чак
Творны кім? чым?	адзіно́чкам мн. адзіно́чкамі
Месны у кім? у чым?	адзіно́чку мн. адзіно́чках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Слова адзіночка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік адзіночка — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Ліда