STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прымочка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прымо́чка мн. прымо́чкі |
| Родны каго? чаго? |
прымо́чкі мн. прымо́чак |
| Давальны каму? чаму? |
прымо́чцы мн. прымо́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
прымо́чку мн. прымо́чкі |
| Творны кім? чым? |
прымо́чкай, прымо́чкаю мн. прымо́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прымо́чцы мн. прымо́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не гадуючы малога, не будзеш мець і вялікае.
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
prymočka — беларуская лацінка
Слова прымочка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прымочка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прымошчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прымо́чванне (11)
(8) размо́чка ‹
› прымо́чвацца (11)
(6) смо́чка ‹
› прымо́чваць (10)
(9) прысмо́чка ‹
› прымо́шчаны (10)
(5) но́чка ‹
› прымо́шчаны (10)
(9) адзіно́чка ‹
› прымо́шчванне (12)
(9) адзіно́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
