Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 зорка, -і, ДМ -рцы; Родны склон мн. -рак; жаночы род
  1. Нябеснае цела, якое па сваёй прыродзе падобна на Сонца і ўяўляецца чалавеку на начным небе ззяючай кропкай. Палярная зорка. Вячэрняя зорка. ▪ Неба было ўсыпана зоркамі, нібы зернямі залатой пшаніцы. ← Іван Шамякін. // пераноснае значэнне Шчасце, удача, лёс. Аднак цяпер, пасля таго, што адбылося тут ля рэчкі, я ўжо смела ўспомніў той выпадак і паверыў у сваю зорку. ← Аляксей Карпюк.
  2. Геаметрычная фігура з востраканцовымі выступамі, раўнамерна размешчанымі па акружнасці; прадмет у форме падобнай фігуры. Пяціканцовая зорка. Намаляваць зорку. ▪ Калі самалёты заходзілі на трэці круг, Мікодым выразна бачыў чырвоныя зоркі на крылах. ← Раман Сабаленка. // Воінскі значок у выглядзе пяціканцовай зоркі, які носяць на фуражцы, шапцы і пад. На галаве ў .. [Сяргейкі] быў чырвонаармейскі шлем з вялікай чырвонай зоркай. ← Васіль Хомчанка. // Знак узнагароды, ордэн ці медаль у форме зоркі. У Базыля цэлая торба кніжак і газет розных, на грудзях зорка чырванее... ← Мікола Нікановіч. // Светлая пляма на ілбе ў жывёл. Цяля з зоркай.
  3. пераноснае значэнне Пра чалавека вялікага таленту, які праславіўся сваёй дзейнасцю. Янка Купала — зорка першай велічыні не толькі Ў беларускай паэзіі, але і ва ўсім літаратурным свеце. ← Уладзімір Юрэвіч.
  •••
  Блукаючыя зоркі — зоркі, якія не маюць пастаяннай арбіты.
  Марская зорка — марская беспазваночная жывёліна тыпу ігласкурых.
  Зоркі з неба хапаць гл. хапаць.
  Нарадзіцца пад шчаслівай зоркай гл. нарадзіцца.
  Пуцяводная зорка — пра тое, што вызначае кірунак, развіццё чаго-н.
  Узыходзячая зорка — чалавек, які пачынае набываць вядомасць, славу ў якой-н. галіне дзейнасці.