STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзівосіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіво́сіна мн. дзіво́сіны |
| Родны каго? чаго? |
дзіво́сіны мн. дзіво́сін |
| Давальны каму? чаму? |
дзіво́сіне мн. дзіво́сінам |
| Вінавальны каго? што? |
дзіво́сіну мн. дзіво́сіны |
| Творны кім? чым? |
дзіво́сінай, дзіво́сінаю мн. дзіво́сінамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіво́сіне мн. дзіво́сінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Калі ў вас дрэнны дзень, проста ведайце, што мы разгрузілі шэсць тысяч цаглін не на той адрас.
dzivosina — беларуская лацінка
Слова дзівосіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзівосіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзівоснасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзі́вінскі (9)
(8) цяле́сіна ‹
› дзіві́цца (8)
(6) Месі́на ‹
› дзіві́ць (7)
(7) міксі́на ‹
› дзіво́сна (8)
(10) перако́сіна ‹
› дзіво́сна-прыго́жы (16)
(9) падко́сіна ‹
› дзіво́снасць (11)
(7) уко́сіна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
