аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзі́вінская
м. дзі́вінскі н. дзі́вінскае мн. дзі́вінскія |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзі́вінскай, дзі́вінскае
м. дзі́вінскага н. дзі́вінскага мн. дзі́вінскіх |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзі́вінскай
м. дзі́вінскаму н. дзі́вінскаму мн. дзі́вінскім |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзі́вінскую
м. дзі́вінскі (неадуш.), дзі́вінскага (адуш.) н. дзі́вінскае мн. дзі́вінскія (неадуш.), дзі́вінскіх (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзі́вінскай, дзі́вінскаю
м. дзі́вінскім н. дзі́вінскім мн. дзі́вінскімі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзі́вінскай
м. дзі́вінскім н. дзі́вінскім мн. дзі́вінскіх |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Чым больш парушальнікаў тэхнікі бяспекі, тым менш парушальнікаў тэхнікі бяспекі.
dzivinski — беларуская лацінка
Слова дзівінскі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзівосна-прыгожы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіва́чыць (9)
(11) прыдзві́нскі ‹
› дзіве́нне (8)
(15) заходнядзвінскі ‹
› дзівільны (9)
(14) верхнядзві́нскі ‹
› дзіві́цца (8)
(9) глі́вінскі ‹
› дзіві́ць (7)
(8) хіві́нскі ‹
› дзіво́сіна (9)
(8) акві́нскі ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.