мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзівенне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіве́нне мн. дзіве́нні |
| Родны каго? чаго? |
дзіве́ння мн. дзіве́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзіве́нню мн. дзіве́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дзіве́нне мн. дзіве́нні |
| Творны кім? чым? |
дзіве́ннем мн. дзіве́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіве́нні мн. дзіве́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
загадны лад — нясЕм, збярЭм (-ем, -эм)
абвесны лад — нясЁм, збярОм (-ём, -ом)
— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!
dziviennie — беларуская лацінка
Слова дзівенне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзівенне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзівосіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзівачы́нка (10)
(12) паздараве́нне ‹
› дзіва́чыцца (10)
(9) аправе́нне ‹
› дзіва́чыць (9)
(10) паправе́нне ‹
› дзівільны (9)
(10) задзіве́нне ‹
› дзі́вінскі (9)
(10) падзіве́нне ‹
› дзіві́цца (8)
(9) здзіве́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.