STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзівачынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзівачы́нка мн. дзівачы́нкі |
| Родны каго? чаго? |
дзівачы́нкі мн. дзівачы́нак, дзівачы́нкаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзівачы́нцы мн. дзівачы́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзівачы́нку мн. дзівачы́нкі |
| Творны кім? чым? |
дзівачы́нкай, дзівачы́нкаю мн. дзівачы́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзівачы́нцы мн. дзівачы́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
працаваць (рабіць), як чорны вол — рабіць не складаючы рук
— Маё дзіцё адмаўляецца есці мяса. Чым яго можна замяніць?
— Сабакам. Яны любяць мяса.
dzivačynka — беларуская лацінка
Слова дзівачынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзівачынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзівенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіва́чнік (9)
(10) струбцы́нка ‹
› дзіва́чніца (10)
(9) капуцы́нка ‹
› дзіва́чны (8)
(7) бачы́нка ‹
› дзіва́чыцца (10)
(7) зачы́нка ‹
› дзіва́чыць (9)
(9) балачы́нка ‹
› дзіве́нне (8)
(9) талачы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
спытай (запытай) яго / спытайся (запытайся) у яго