аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзіва́чная
м. дзіва́чны н. дзіва́чнае мн. дзіва́чныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзіва́чнай, дзіва́чнае
м. дзіва́чнага н. дзіва́чнага мн. дзіва́чных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзіва́чнай
м. дзіва́чнаму н. дзіва́чнаму мн. дзіва́чным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзіва́чную
м. дзіва́чны (неадуш.), дзіва́чнага (адуш.) н. дзіва́чнае мн. дзіва́чныя (неадуш.), дзіва́чных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзіва́чнай, дзіва́чнаю
м. дзіва́чным н. дзіва́чным мн. дзіва́чнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзіва́чнай
м. дзіва́чным н. дзіва́чным мн. дзіва́чных |
скарбніца
Ласкавае слова — што дзень ясны.
Ты жывеш у недасканалым свеце. Калі ты палюеш на мілфаў — гэта кайф. Калі мілфы палююць на цябе — гэта разбэшчванне малалетніх.
dzivačny — беларуская лацінка
Слова дзівачны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзівільны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіва́чнасць (11)
(10) разбі́вачны ‹
› дзіва́чнік (9)
(9) заві́вачны ‹
› дзіва́чніца (10)
(9) абві́вачны ‹
› дзівачы́нка (10)
(9) залі́вачны ‹
› дзіва́чыцца (10)
(9) налі́вачны ‹
› дзіва́чыць (9)
(9) палі́вачны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.