мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзіва́чнасць — назоўнік дзіва́чніца — назоўнік
канцэпт

дзівачнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзівачнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзіва́чнік

мн.  дзіва́чнікі
Родны
каго? чаго?
дзіва́чніка

мн.  дзіва́чнікаў
Давальны
каму? чаму?
дзіва́чніку

мн.  дзіва́чнікам
Вінавальны
каго? што?
дзіва́чніка

мн.  дзіва́чнікаў
Творны
кім? чым?
дзіва́чнікам

мн.  дзіва́чнікамі
Месны
у кім? у чым?
дзіва́чніку

мн.  дзіва́чніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

ляпнуць як лапцем па цымбалах (па балоце) — вельмі недарэчна, нетактоўна (сказаць што-н.)


Будзьце здаровы, жывіце багата і шчасліва!

гэта лепш за любую нацыянальную ідэю

dzivačnik — беларуская лацінка

Слова дзівачнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзівачнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзівачніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзіва́члівы (10)

(10) кара́вачнік

дзіва́чна (8)

(9) маё́вачнік

дзіва́чнасць (11)

(11) тралё́вачнік

дзіва́чніца (10)

(11) падлі́вачнік

дзіва́чны (8)

(10) піло́вачнік

дзівачы́нка (10)

(10) вяро́вачнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

навошта

І сапраўды.