аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дзэ́та-фу́нкцыя — назоўнік дзю́ба — назоўнік
канцэпт

дзюб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзюб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дзю́б

мн.  дзю́бы
Родны
каго? чаго?		 дзю́ба

мн.  дзю́баў
Давальны
каму? чаму?		 дзю́бу

мн.  дзю́бам
Вінавальны
каго? што?		 дзю́б

мн.  дзю́бы
Творны
кім? чым?		 дзю́бам

мн.  дзю́бамі
Месны
у кім? у чым?		 дзю́бе

мн.  дзю́бах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Спачатку паўторым, а потым пагаворым!
Не пі без меры, каб трапіў у дзверы!

Дык паўторым ці не пі без меры?

Калі будзеце рабіць пераклады з дапамогай нейронак, не забывайце, што на Амазоне штучны інтэлект пісаў кнігі з парадамі спажываць шкодныя грыбы.

ШІ — шкодны інтэлект

dziub — беларуская лацінка

Слова дзюб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзюб — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзюба + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дзэ́та (5)

(5) скрэ́б ‹

› дзэ́та-патэнцыя́л (15)

(7) саскрэ́б ‹

› дзэ́та-фу́нкцыя (13)

(6) мектэ́б ‹

› дзю́ба (5)

(8) рагадзю́б ‹

› дзюбагало́вы (11)

(8) рагадзю́б ‹

› дзю́банне (8)

(8) нажадзю́б ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Кучысабішы