мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзюбанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзю́банне мн. дзю́банні |
| Родны каго? чаго? |
дзю́бання мн. дзю́банняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзю́банню мн. дзю́банням |
| Вінавальны каго? што? |
дзю́банне мн. дзю́банні |
| Творны кім? чым? |
дзю́баннем мн. дзю́баннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзю́банні мн. дзю́баннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
.BY — гэта не бі-ўай і не бай
гэта БЫ
N A V A K A C Y I . B Y
U D U B A J . B Y
N A M A L D Y V Y . B Y
S K A R E J . B Y
dziubannie — беларуская лацінка
Слова дзюбанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзюбанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзюбачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзю́б (4)
(8) грэ́банне ‹
› дзю́ба (5)
(9) скрэ́банне ‹
› дзюбагало́вы (11)
(9) шкрэ́банне ‹
› дзюбано́сы (9)
(8) сцяба́нне ‹
› дзюбану́ць (9)
(9) рабава́нне ‹
› дзюбападо́бны (12)
(11) абрабава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.