мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дзю́б — назоўнік дзюбагало́вы — прыметнік
канцэпт

дзюба

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дзюба
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дзю́ба

мн.  дзю́бы
Родны
каго? чаго?
дзю́бы

мн.  дзю́б
Давальны
каму? чаму?
дзю́бе

мн.  дзю́бам
Вінавальны
каго? што?
дзю́бу

мн.  дзю́бы
Творны
кім? чым?
дзю́бай, дзю́баю

мн.  дзю́бамі
Месны
у кім? у чым?
дзю́бе

мн.  дзю́бах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

зяпло — крыкун, сварлівы чалавек

гаворкі Віцебшчыны

Лепш бы вы пераклалі на беларускую мову «Пра вылічэнне аб'ёму» — 7 раманаў дацкай пісьменніцы Сольвей Балле пра жанчыну, якая трапіла ў «дзень сурка» 18 лістапада.
А не гэтыя вашыя марвэлы-шмарвэлы.


dziuba — беларуская лацінка

Слова дзюба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дзюба — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дзюбанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дзэ́та-патэнцыя́л (15)

(7) патрэ́ба

дзэ́та-фу́нкцыя (13)

(9) непатрэ́ба

дзю́б (4)

(7) плацэ́ба

дзюбагало́вы (11)

(4) лю́ба

дзю́банне (8)

(6) нялю́ба

дзюбано́сы (9)

(4) юю́ба


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

найлепшая ахоўная сістэма