STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзюба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзю́ба мн. дзю́бы |
| Родны каго? чаго? |
дзю́бы мн. дзю́б |
| Давальны каму? чаму? |
дзю́бе мн. дзю́бам |
| Вінавальны каго? што? |
дзю́бу мн. дзю́бы |
| Творны кім? чым? |
дзю́бай, дзю́баю мн. дзю́бамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзю́бе мн. дзю́бах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кепскае адразу відаць, а добрае ўбачыць трэба.
— Дайце мне гарбаты са смакам агульнай млявасці і абыякавасці да жыцця...
— Самагонкі?
— Так.
dziuba — беларуская лацінка
Слова дзюба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзюба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзюбанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзэ́та-патэнцыя́л (15)
(7) патрэ́ба ‹
› дзэ́та-фу́нкцыя (13)
(9) непатрэ́ба ‹
› дзю́б (4)
(7) плацэ́ба ‹
› дзюбагало́вы (11)
(4) лю́ба ‹
› дзю́банне (8)
(6) нялю́ба ‹
› дзюбано́сы (9)
(4) юю́ба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
