дзюндзік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дзюндзік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дзю́ндзік мн. дзю́ндзікі
Родны каго? чаго?	дзю́ндзіка мн. дзю́ндзікаў
Давальны каму? чаму?	дзю́ндзіку мн. дзю́ндзікам
Вінавальны каго? што?	дзю́ндзіка мн. дзю́ндзікаў
Творны кім? чым?	дзю́ндзікам мн. дзю́ндзікамі
Месны у кім? у чым?	дзю́ндзіку мн. дзю́ндзіках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Свая хатка як родная матка.

пра жыццёвую каштоўнасць і важнасць дома для шчасця чалавека
параўн.: чужая хата горш за ката / чужая хата не грэе

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

dziundzik — беларуская лацінка

Слова дзюндзік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: